I. Zjawiska i zagrożenia
Zjawiska: Obserwacja za pomocą mikroskopu osadowego lub gołym okiem pokazuje, że warstwa osadu w osadniku wtórnym w sposób ciągły podnosi się, zbliżając się lub nawet przekraczając jaz przelewowy; ścieki stają się mętne i zawierają drobne zawieszone cząstki; w ciężkich przypadkach duże warstwy osadu wypływają na powierzchnię, przypominając „chmury”.
Zagrożenia bezpośrednie: Nadmiar SS (zawiesin stałych) w wodzie: Jest to najbardziej bezpośrednia konsekwencja, prowadząca do niskiej jakości ścieków. Usuwa cenne bakterie: Utracony osad czynny zmniejsza wydajność oczyszczania biologicznego systemu oczyszczania.
Wpływa to na skuteczność dezynfekcji: mętne ścieki zużywają więcej środka dezynfekcyjnego, zwiększając koszty. Zatyka filtr: Jeśli wymagane jest późniejsze zaawansowane oczyszczanie, znacznie zwiększa to obciążenie jednostek filtracyjnych.
II. Powód
1: Pogorszenie wydajności osadzania osadu. To najważniejszy i najczęstszy powód.
Charakterystyka pęcznienia osadu: Niezwykle wysokie wartości SV30 (30-minutowy współczynnik osadzania) (często przekraczające 50%), sięgające nawet ponad 90%; luźne kłaczki osadu, przezroczysty supernatant, ale zamazana granica osad-woda.
Przyczyny: Przerost bakterii nitkowatych (takich jak bakterie mikrofilamentowe) lub nadmierne wydzielanie lepkich substancji przez kłaczki bakteryjne (pęcznienie bakterii nie-włóknistych), co prowadzi do luźnej struktury osadu, małej gęstości i niezdolności do osiadania.
Charakterystyka starzenia się osadu: W teście SV30 powierzchnia osadu osiada powoli, co skutkuje dużą końcową zagęszczoną objętością; supernatant jest mętny i zawiera drobne cząstki; osad jest ciemnoczarny i ma nieprzyjemny zapach.
Przyczyny: Zbyt stary osad jest mało aktywny i zmniejsza zdolność rozkładu. Nadmierne napowietrzanie może również rozbić cząstki osadu, co prowadzi do słabej wydajności osadzania.
Charakterystyka zatrucia osadu: Nagły początek, szybkie pogorszenie właściwości sedymentacyjnych, zmętnienie supernatantu SV30 i gwałtowny spadek liczby drobnoustrojów pod mikroskopem.
Przyczyna: Dopływ zawiera substancje toksyczne (m.in. metale ciężkie, wysokie stężenia cyjanków, fenole), które hamują aktywność drobnoustrojów.
Charakterystyka denitryfikacji: Osad unosi się w skupiskach w osadniku wtórnym, któremu towarzyszą liczne drobne pęcherzyki. Po wymieszaniu pęcherzyki wynoszą osad na powierzchnię.
Przyczyna: W beztlenowym środowisku na dnie osadnika wtórnego bakterie denitryfikacyjne przekształcają azotany (NO₃⁻) w gazowy azot (N₂), a te małe pęcherzyki przylegają do osadu.
2: Wpływ obciążenia hydraulicznego lub stałego
Charakterystyka przedwczesnego usuwania osadu: Powierzchnia osadu podnosi się powoli i równomiernie, MLSS (stężenie mieszanego osadu wapiennego) jest zbyt wysokie.
Przyczyna: Najprostsza i najbardziej bezpośrednia przyczyna. Całkowita ilość osadu w systemie przekracza pojemność osadnika wtórnego; jest to „tylko dopływ, brak odpływu”, a osad w naturalny sposób gromadzi się coraz wyżej. Nagły wzrost obciążenia wejściowego Wpływ obciążenia hydraulicznego: Ulewny deszcz lub duży napływ wody; przepływ wody jest zbyt szybki, a osad nie ma wystarczająco dużo czasu, aby pozostać w osadniku wtórnym, więc zostaje „wypłukany”.
Wpływ ładunku stałego: Stężenie osadu w zbiorniku oczyszczania biologicznego jest już wysokie; przy dużym przepływie zwrotnym ilość cząstek stałych wpływających do osadnika wtórnego natychmiastowo przekracza jego projektowaną zdolność osadzania.
Charakterystyka: Występuje jednocześnie z wpływem na objętość lub jakość wody.
Przyczyna: Awaria zgarniacza osadu/maszyny odsysającej
Charakterystyka: Nieprawidłowość występuje tylko w określonym osadniku wtórnym.
Przyczyna: Zgarniacz osadu nie obraca się lub rura ssąca jest zatkana, co uniemożliwia skuteczne zbieranie i usuwanie osadu zalegającego na dnie zbiornika.
III. Reagowanie kryzysowe i podstawowe rozwiązania na miejscu-
Krok 1: Reakcja awaryjna - Natychmiast zwiększ odprowadzanie osadu! Jest to preferowany środek awaryjny w przypadku wysokiego poziomu osadu. Zwiększając objętość odprowadzanego osadu, można szybko zmniejszyć ilość osadu w osadniku wtórnym. Należy jednak pamiętać, że jeśli przyczyną jest pęcznienie osadu, usuwanie osadu powinno odbywać się w „małych ilościach, wielokrotnie”, aby uniknąć załamania się systemu.
Tymczasowa regulacja współczynnika powrotu: Zwiększając zrzut osadu, można odpowiednio zwiększyć współczynnik powrotu osadu, aby szybko przepompować osad z osadnika wtórnego z powrotem do zbiornika oczyszczania biologicznego, zmniejszając ciśnienie w osadniku wtórnym. Należy jednak ściśle monitorować właściwości osadu zwrotnego.
Dodaj koagulant, aby wspomóc osadzanie: Tymczasowo dodaj niewielką ilość koagulanta, takiego jak PAC (chlorek poliglinu), na wlocie osadnika wtórnego, aby pomóc w flokulacji i osadzaniu się drobnego osadu, szybko poprawiając jakość ścieków.
Krok drugi: Środki: Jeśli problem zostanie określony jako pęcznienie/starzenie się osadu: Podstawowym podejściem jest dostosowanie usuwania osadu i kontrola wieku osadu. Podczas łączenia można odpowiednio zwiększyć szybkość wyładowania; podczas starzenia należy zwiększyć zrzut osadu, aby odnowić populację osadu.
Dostosuj warunki pracy zbiornika do oczyszczania biologicznego: Upewnij się, że zawartość rozpuszczonego tlenu (DO) mieści się w rozsądnym zakresie (zwykle 2-4 mg/l), aby zapobiec gromadzeniu się bakterii nitkowatych na skutek niedotlenienia lub rozkładu osadu w wyniku nadmiernego napowietrzenia.
Dodatek składników odżywczych: Sprawdź stosunek składników odżywczych (C:N:P). W przypadku stwierdzenia denitryfikacji należy zwiększyć szybkość powrotu osadu i skrócić czas przebywania osadu w osadniku wtórnym, aby zapobiec niedotlenieniu. Zoptymalizuj skuteczność denitryfikacji zbiornika oczyszczania biologicznego, aby zapewnić skuteczne usuwanie azotanów na wylocie ze strefy tlenowej, zmniejszając całkowitą ilość azotanów przedostających się do osadnika wtórnego. Jeśli problem zostanie określony jako szok obciążenia, należy wzmocnić monitorowanie dopływów i skontaktować się z dyspozytorem, aby dążyć do zbilansowania dopływów. Jeśli problemem jest wstrząs hydrauliczny, można otworzyć rurę obejściową, zmieniając część przepływu wody, jeśli jest to dopuszczalne. Jeśli problem zostanie uznany za awarię sprzętu, natychmiast napraw zgarniacz osadu i wyczyść zablokowane rury.