Jak wybrać grubość mediów z nachyloną rurką
Grubość materiału uszczelniającego nachyloną rurkę określa jej żywotność. Standardowe grubości wahają się od 0,4 mm do 1,2 mm. Wyższa zawartość osadu wymaga grubszego materiału; na przykład, jeśli w osadniku z dużą zawartością osadu zastosowano rury o strukturze plastra miodu o średnicy 0,4 mm, konstrukcja może się zawalić podczas pracy. Uniemożliwia to osiągnięcie przez system oczekiwanego okresu użytkowania i zakłóca normalne działanie. Media z pochyłymi rurkami o strukturze plastra miodu są ogólnie podzielone według materiału na dwa typy: polipropylen (PP) i włókno szklane (FRP).
Media z nachylonymi rurkami nie powinny być wystawiane na działanie wysokich temperatur ani bezpośredniego światła słonecznego, aby uniknąć degradacji. Chociaż grubsze rurki są droższe, zapewniają większą trwałość. Ponieważ media te działają poniżej poziomu wody bez kontaktu z powietrzem, ich żywotność wynosi zazwyczaj od 3 do 5 lat.
Standardowa wysokość montażu rur pochyłych o strukturze plastra miodu wynosi 0,866 m, a grubość wynosi często około 1,5 mm w przypadku-ciężkich zastosowań. Produkty o grubości poniżej tej standardowej zapewniają lepszą wytrzymałość i elastyczność, dzięki czemu idealnie nadają się do płytszych zbiorników filtracyjnych. W tych konfiguracjach media podlegają niższemu ciśnieniu wody i są mniej podatne na odkształcenia. Co więcej, cieńsze ścianki pozwalają na większą średnicę wewnętrzną (pustą przestrzeń), co skutkuje szybszym tempem sedymentacji przy stałym poziomie przepływu. Cieńsze materiały są również łatwiejsze do czyszczenia, wymiany i usuwania.
Jeśli grubość przekracza 1,5 mm, materiał zapewnia wyższą twardość, ale zmniejsza efektywną powierzchnię wewnętrzną rury. Produkty te lepiej nadają się do głębszych zbiorników filtrujących. W przypadku stosowania grubszych mediów należy odpowiednio zmniejszyć natężenie przepływu ścieków, dzięki czemu idealnie nadaje się do oczyszczania ścieków o dużym stężeniu dużych zawiesin. Jednakże ze względu na zmniejszoną powierzchnię wewnętrzną należy zwiększyć częstotliwość płukania wstecznego. Grubsze produkty wykazują również lepszą zdolność dostosowywania się do pH, co prowadzi do dłuższych cykli wymiany i niższych-terminowych kosztów operacyjnych.
Charakterystyka zbiorników sedymentacyjnych z pochyłą rurą
Usuwanie metalu:Stopień usuwania ścieków galwanicznych i mieszanych zawierających jony metali (takich jak miedź, żelazo, cynk i nikiel) przekracza 90%. Oczyszczone ścieki zasadniczo spełniają standardowe wymagania dotyczące odprowadzania ścieków.
Ścieki wydobywcze:Ścieki z kopalni węgla i przetwórstwa minerałów mogą osiągać poziomy zmętnienia ścieków w zakresie 500–1500 mg/l.
Drukowanie i barwienie:Osiąga współczynnik usuwania koloru na poziomie 70–90% i współczynnik usuwania chemicznego zapotrzebowania na tlen (ChZT) na poziomie 50–70%.
Przetwarzanie żywności i skóry:W przypadku ścieków garbarskich i przemysłu spożywczego usuwanie substancji organicznych jest wysokie, przy współczynniku usuwania ChZT wynoszącym 50–80% i usuwaniu zanieczyszczeń stałych przekraczającym 90%.
Codzienna konserwacja zbiorników sedymentacyjnych z pochyłą rurą
Ciągłe dodawanie koagulanta
Czas przebywania ścieków w zbiornikach z pochyłymi rurami-często wynosi tylko kilka minut. Dlatego też wydajność procesu zależy w dużym stopniu od efektu flokulacji. Ciągłe dodawanie koagulantów ma kluczowe znaczenie, aby zapewnić-tworzenie kłaczków wysokiej jakości.
Terminowe usuwanie osadów
Szybkie usuwanie osadu jest niezbędne w przypadku wszystkich osadników, a szczególnie w przypadku modeli z nachyloną rurą. Nagromadzony osad, który nie zostanie usunięty w odpowiednim czasie, pogorszy jakość wody, zmniejszy wydajność ścieków i potencjalnie uszkodzi sprzęt. Jeśli osad gromadzi się lokalnie i przedostaje się do samych rur, nadmierny ciężar może spowodować zapadnięcie się całej konstrukcji uszczelnienia.
Kontrola glonów
Jeśli na podłożu pojawią się glony, należy je natychmiast usunąć, aby zapobiec tworzeniu się „kożucha błotnego”. Aby kontrolować wzrost, skuteczne są-metody utleniania wstępnego, takie jak dodanie chloru lub nadmanganianu. W przypadku glonów istniejących na powierzchni rurki można zastosować obróbkę chemiczną, taką jak siarczan miedzi (w dawce 0,16–0,17 ppm przez 5–10 dni) lub krótkotrwałe-zwiększenie- wstępnego chlorowania.
Okresowe płukanie
Uszczelnienie rurki pochyłej należy okresowo przepłukiwać w celu usunięcia nagromadzonego osadu. Jeśli utworzy się warstwa błota, której nie można usunąć standardowymi środkami, obniż poziom wody, aby odsłonić otwory rur i przepłucz je wężem. Ciśnienie wody należy utrzymywać w przedziale 100–150 kPa. Podczas konserwacji bezpośrednio na nośniku należy użyć drewnianej deski w celu rozłożenia ciężaru; Ciężar osoby powinien opierać się na powierzchni co najmniej 0,5 m².