Podczas codziennego działania oczyszczania ścieków zawsze od czasu do czasu występują niewytłumaczalne sytuacje. Na przykład wzrósł COD, całkowity azot wzrósł, a całkowity fosfor jest prawie niekontrolowany. Oczywiście wszystkie są identyfikowalne, a sytuacja jest niczym więcej niż awarią sprzętu do ścieków, temperatury sezonowej i nagłe zmiany danych dotyczących jakości wody. W przypadku awarii urządzeń ściekowych można wzmocnić kontrole, a odpowiednie środki można również podjąć w celu nagłe zmiany jakości wody.
1. Ustanowienie systemu monitorowania w czasie rzeczywistym
Instalowanie sprzętu monitorowania online na wlocie może wykryć kluczowe wskaźniki jakości wody, takie jak chemiczne zapotrzebowanie na tlen (COD), biochemiczne zapotrzebowanie na tlen (BZT), azot amoniaku, zawartość metali ciężkich, wartość pH itp. W czasie rzeczywistym. Ustaw próg ostrzegawczy, a gdy dane monitorowania przekroczą wartość ustaloną, operator powinien podjąć odpowiednie środki i odpowiednio dostosować technologię przetwarzania.
2. Rezerwa materiału awaryjnego
Odpowiednia rezerwa dostaw awaryjnych jest ważną gwarancją dla oczyszczalni ścieków w celu skutecznego reagowania na nagłe zmiany jakości wody. Jeżeli warunki pozwalają, należy przechowywać różne czynniki neutralizujące, takie jak kwas siarkowy i kwas solny, w celu zmniejszenia nadmiernie wysokich wartości pH oraz wodorotlenku sodu i wody wapiennej w celu zwiększenia nadmiernie niskich wartości pH. Te czynniki neutralizujące muszą być zastrzeżone zgodnie z zdolnością oczyszczania elektrowni ściekowych i możliwych fluktuacji pH i zwykle powinny zapewnić, że mogą one zaspokoić co najmniej tydzień potrzeb w zakresie uzdatniania awaryjnego.
Pod względem adsorbentów stosuje się głównie węgiel aktywny. Węgiel aktywowany ma silną zdolność adsorpcji i może skutecznie adsorbować materię organiczną i niektóre metale ciężkie. Kwotę rezerwową należy określić na podstawie zdolności oczyszczania elektrowni ściekowych i możliwego stężenia zanieczyszczeń. Zaleca się, aby kwota rezerwowa nie była mniejsza niż pół miesiąca. Jednocześnie należy zwrócić uwagę na warunki magazynowania węgla aktywnego, utrzymując go suche i wentylowane, aby zapobiec zmniejszeniu wydajności adsorpcji.
Koagulanty i koagulanty są również niezbędnymi materiałami. Wspólne koagulanty obejmują chlorek polialuminowy (PAC) i siarczan poliferryczny (PFS), podczas gdy koagulanty obejmują poliakryloamid (PAM). Środki te mogą przyspieszyć koagulację i wytrącanie zawieszonych cząstek i koloidów, poprawiając wydajność leczenia. Kwota rezerwowa należy oszacować na podstawie codziennego użytkowania i maksymalnego możliwego zapotrzebowania na reakcję kryzysową, na ogół nie mniej niżo miesiąc. Podczas przechowywania należy zwrócić uwagę na zapobieganie wilgociom i unikanie leków od wilgoci i zlepiania się.
W przypadku składników odżywczych, takich jak azot, fosfor, potas itp. Należy je przechowywać zgodnie z potrzebami mikroorganizmów w ściekach. Gdy nagłe zmiany jakości wody prowadzą do nierównowagi drobnoustrojów, terminowa suplementacja składników odżywczych może pomóc utrzymać aktywność drobnoustrojów i funkcję metaboliczną. Kwotę rezerwową należy określić na podstawie pojemności czołgów i populacji drobnoustrojów oczyszczalni ścieków, zwykle zapewniając podaż około dwóch tygodni.
Ponadto można przechowywać pewną ilość chemicznych utleniaczy, takich jak permanganian potasu i nadtlenek wodoru, aby poradzić sobie z sytuacjami, w których stężenie materii organicznej jest zbyt wysokie; A chemiczne środki redukujące, takie jak siarczka sodu, stosuje się do leczenia niektórych zanieczyszczeń oksydacyjnych, które przekraczają standard.
Podczas rezerwacji dostaw awaryjnych należy ustalić ścisły system zarządzania zapasami. Regularnie sprawdzaj materiały, aby ich jakość i wydajność są w dobrym stanie. W przypadku materiałów, które zbliżają się do daty ważności lub wygasły, należy je wymienić i uzupełnić w odpowiednim czasie.
3. Dostosowanie procesu oczyszczania ścieków
Jeśli chemiczne zapotrzebowanie na tlen (COD) i biochemiczne zapotrzebowanie na tlen (BZT) przychodzącej wody nagle wzrośnie
(1) Zwiększ wskaźnik napowietrzania: zwiększając moc operacyjną wyposażenia napowietrzania ścieków lub zwiększenie liczby włączonych urządzeń napowietrzania ścieków, do zbiornika oczyszczalni dostarczane jest więcej tlenu w celu zaspokojenia zapotrzebowania na mikroorganizmy tlenu podczas rozkładania materii organicznej o wysokim stężeniu. Pomaga to zwiększyć aktywność metaboliczną mikroorganizmów i przyspieszyć degradację materii organicznej.
(2) Wydłużenie czasu zatrzymywania hydraulicznego: Można to osiągnąć poprzez zmniejszenie szybkości napływu lub tymczasowo zwiększenie efektywnej objętości zbiornika oczyszczania. Dłuższy czas przebywania zapewnia mikroorganizmom większe możliwości pełnego kontaktu i reakcji z materią organiczną, co poprawia wydajność usuwania materii organicznej.
(3) Uzupełnienie środków drobnoustrojów: Jeśli stężenie materii organicznej przekracza zdolność przetwarzania oryginalnych mikroorganizmów, dodanie odpowiedniej ilości środków drobnoustrojów o wydajnej zdolności degradacji może szybko zwiększyć zdolność rozkładu systemu leczenia materii organicznej.
(4) Dostosuj współczynnik zwrotu osadu: odpowiednio zwiększyć współczynnik zwrotu osadu, aby przywrócić szlamę aktywowaną z powrotem do biologicznego obróbki, zwiększyć stężenie mikroorganizmów i zwiększyć wydajność usuwania materii organicznej.
W sytuacjach, w których nagle wzrasta azot amoniaku
(1) Zwiększ dawkę bakterii nitryfikujących: bezpośrednio dodaj hodowane i udomowione bakterie nitryfikacyjne do systemu obróbki, aby szybko zwiększyć liczbę i aktywność społeczności bakteryjnej nitryfikacyjnej i poprawić szybkość reakcji nitryfikacji.
(2) Dostosuj współczynnik refluksu: Zwiększ szybkość refluksu roztworu nitracyjnego, aby wysłać więcej azotanu azotu z powrotem do strefy anoksycznej w celu denitryfikacji, usuwając w ten sposób więcej azotu amoniaku.
(3) Zoptymalizuj strefy strefowe: na podstawie rozkładu azotu amoniaku, rozsądnie dostosuj strefę napowietrzania, aby zapewnić wystarczające dopływ tlenu w obszarach o wysokim stężeniu azotu amoniaku i promować reakcję nitryfikacji. Stężenie rozpuszczonego tlenu kontrolnego: Kontroluj stężenie rozpuszczonego tlenu w strefie aerobowej w odpowiednim zakresie (ogólnie 2-4 mg/l), który nie tylko spełnia wymagania reakcji nitryfikacji, ale także unika nadmiernego napowietrzania z hamowania bakterii nitryfikujących.
Gdy zawartość metali ciężkich przekracza standard
(1) Metoda wytrącania chemicznego: Dodaj odpowiednią ilość substancji chemicznych, takich jak siarczki (takie jak siarczek sodu), wodorotlenki (takie jak wodorotlenek sodu) itp., Aby utworzyć nierozpuszczalne wytrącanie z jonami metali ciężkich. Poprzez dostosowanie dawki stanów wytrącania i reakcji metale ciężkie można wytrącać jak najwięcej.
(2) Metoda wymiany jonowej: stosowanie żywicy jonowej do adsorb jonów metali ciężkich w wodzie. W sytuacjach awaryjnych można zwiększyć liczbę kolumn wymiany jonów lub można zwiększyć prędkość przepływu wody przez kolumny wymiany jonowej, aby zwiększyć wydajność usuwania metali ciężkich.
(3) Technologia rozdzielenia membran: Korzystanie z urządzeń do rozdzielenia membran, takich jak membrany odwrotnej osmozy lub membrany nanofiltracyjne do filtrowania ścieków zawierających metale ciężkie, tak aby metale ciężkie były przechwytywane i usuwane. Podczas reakcji awaryjnej parametry operacyjne membrany można zoptymalizować w celu poprawy wydajności leczenia.
Jeśli wartość pH odbiega od normalnego zakresu
Gdy wartość pH jest zbyt wysoka, należy dodać substancje kwaśne, takie jak kwas siarkowy, kwas chlorowodorski itp., A zmiany wartości pH należy ściśle monitorować, aby uniknąć nadmiernej regulacji, prowadząc do niskiej wartości pH. Jeśli wartość pH jest zbyt niska, do neutralizacji dodaj substancje alkaliczne, takie jak wodorotlenek sodu, woda wapna itp. Podczas procesu dodawania należy go dodać równomiernie i powoli, aby zapobiec nagłym zmianom lokalnych wartości pH wpływających na system leczenia.