Proces oczyszczania ścieków z kurczaka
1. Charakterystyka ścieków
Na fermach kurcząt-niosących jaja odchody kurcząt mieszają się z resztkami paszy, kapiącą paszą i wodą spłukującą z koryt na odchody, tworząc mieszaninę nawozu. Kurniki są często spłukiwane, a wylęgarnie regularnie płukane i dezynfekowane, co powoduje powstawanie dużej ilości ścieków. Ścieki z odchodów kurzych zawierają wysokie stężenia zanieczyszczeń organicznych i zawiesin, a także składników odżywczych, takich jak azot i fosfor, ze szczególnie wysoką zawartością azotu amonowego. To sprawia, że leczenie biochemiczne, zwłaszcza denitryfikacja, jest wyzwaniem.
(1) Zanieczyszczenia organiczne:Obornik zawiera duże ilości związków węgla, związków amoniaku i innych rozkładających się substancji organicznych. Przedostając się do zbiorników wodnych powoduje zmętnienie, żółknięcie i nieprzyjemny zapach. Aktywność mikroorganizmów powoduje utratę rozpuszczonego tlenu, co prowadzi do rozkładu beztlenowego, w wyniku którego powstają różne substancje o nieprzyjemnym zapachu, przez co woda staje się czarna i niezdatna do spożycia.
(2) Zanieczyszczenie azotem i fosforem:Azot i fosfor są głównymi substancjami zanieczyszczającymi składniki odżywcze w odchodach kurzych. Podczas rozkładu organicznego azot i fosfor organiczny przekształcają się w formy nieorganiczne. Większość związków azotu utlenia się do azotanów, z których część pozostaje w wierzchniej warstwie gleby, a inne przedostają się do wód gruntowych, powodując-długoterminowe zanieczyszczenie. Nadmiar fosforu przedostającego się do rzek i stawów prowadzi do eutrofizacji, powodując niekontrolowany wzrost glonów i planktonu, redukując rozpuszczony tlen i wytwarzając toksyny, które bezpośrednio wpływają na wzrost ryb. Zakwity glonów na dużą- skalę zwiększają również zmętnienie wody, utrudniają fotosyntezę i powodują śmierć roślin wodnych i glonów. Późniejszy rozkład beztlenowy martwych glonów dodatkowo pogarsza jakość wody i szkodzi ekosystemowi.
(3) Zanieczyszczenie pierwiastkami mineralnymi:Sól często dodaje się do paszy dla zwierząt gospodarskich i drobiu w celu pobudzenia apetytu. Zwiększa to zawartość soli w kale i moczu, co wpływa na zdrowie zwierząt, zanieczyszcza glebę i negatywnie wpływa na wzrost roślin. Wdrożenie odpowiedniego oczyszczania ścieków pomaga ograniczyć zanieczyszczenie gleby i wody przez odchody zwierząt gospodarskich i drobiu.
2. Proces leczenia
Proces oczyszczania opiera się przede wszystkim na metodach biochemicznych połączonych z metodami fizykochemicznymi. Typowe podejścia biochemiczne obejmują procesy osadu czynnego, procesy biofilmu, kombinowane metody beztlenowe-tlenowe i hydrolizę-zakwaszanie, a następnie oczyszczanie tlenowe. W przypadku operacji-na małą skalę bardziej odpowiednia jest łączona-hydroliza, zakwaszanie i proces tlenowy. Fermentacja beztlenowa zmniejsza zużycie energii i koszty operacyjne, umożliwiając jednocześnie odzysk metanu do wykorzystania.
Zalecanym procesem jest proces „Separacja substancji stałych-cieczy → Beztlenowy → SBR” z następującym przebiegiem pracy:
Codzienny obornik kurzy jest zbierany ręcznie w zbiorniku na suchy obornik, kompostowany i wykorzystywany jako nawóz organiczny.
Ścieki popłuczne gromadzone są w zbiorniku poprzez rów ściekowy. Po wstępnym przesianiu mechanicznym oddzielony osad obornikowy dodaje się do suchego obornika w celu uzyskania nawozu.
Flotacja powietrzna redukuje cząstki zawieszone i zapewnia częściową denitryfikację.
Ścieki trafiają do zbiornika hydrolizy, w którym fakultatywne mikroorganizmy rozkładają złożone substancje organiczne na prostsze związki. Zbiornik ten reguluje również przepływ, aby ustabilizować późniejsze oczyszczanie.
Zhydrolizowane ścieki pompowane są do reaktora UASB w celu oczyszczenia beztlenowego.
Ścieki ze zbiornika beztlenowego wpływają do osadnika, a następnie do zbiornika pośredniego. Część ścieków wykorzystywana jest jako nawóz płynny, a reszta trafia do SBR w celu dalszego oczyszczania.
Przed odprowadzeniem ścieki SBR poddawane są dezynfekcji ultrafioletowej i oczyszczaniu w stawie metodą naturalnego utleniania.
Osad ze zbiorników hydrolizy, beztlenowych i SBR jest zagęszczany i czasowo magazynowany. Po odwodnieniu za pomocą-płytowej-prasy filtracyjnej ramowej osad jest dodawany do suszonego obornika w celu uzyskania nawozu organicznego.
Proces oczyszczania ścieków na farmie kaczek
1. Charakterystyka ścieków
Ścieki z hodowli kaczek pochodzą głównie z odchodów kaczych i wody płuczącej. Zawiera wysokie stężenia zanieczyszczeń organicznych, które powodują, że woda staje się mętna, żółta i cuchnie-. Obornik kaczy jest bogaty w azot i fosfor, które mogą zanieczyszczać wody gruntowe i powodować eutrofizację rzek i stawów, powodując zakwity glonów i toksyny szkodzące wzrostowi ryb.
Ponadto niestrawne składniki paszy i kacze pióra znacznie zwiększają ilość zawiesiny, co stwarza wyzwania w leczeniu. Konwencjonalne metody oczyszczania ścieków kaczych wiążą się z wysokimi kosztami, złożonymi procesami i niezadowalającymi wynikami.
2. Proces leczenia
Ferma kaczek stosuje czysty proces produkcyjny:
Codziennie zbierany jest kaczy obornik, kompostowany i wykorzystywany jako nawóz organiczny.
Ścieki popłuczne gromadzone są w stawie, przesiewane mechanicznie, a wydzielony osad poddawany jest kompostowaniu.
Ścieki trafiają do zbiornika regulacyjnego, aby ustabilizować przepływ i jakość fermentacji biogazu.
Zawiesina biogazowa z komory fermentacyjnej magazynowana jest jako pasza dla ryb w stawie ekologicznym; część wody ze stawu można ponownie wykorzystać do mycia domków dla kaczek.
Wysuszony obornik i osad kaczy poddaje się fermentacji w celu wytworzenia nawozu organicznego.
Takie podejście umożliwia wykorzystanie obiegu zamkniętego i promuje rolnictwo ekologiczne.
Proces oczyszczania ścieków na fermach świń
Proces oczyszczania ścieków na fermach trzody chlewnej wygląda następująco:
Sito kratowe → Separator włosów → Separator-stałej cieczy → Zbiornik do hydrolizy-zakwaszania → UASB → Zbiornik dystrybucyjny → Zbiornik A2/O → Osadnik wtórny → Zbiornik pośredni → Dezynfekcja → Zrzut
Opis procesu:
Sito prętowe usuwa duże cząstki stałe.
Separator sierści usuwa sierść świńską, chroniąc pompy i dalszy sprzęt.
Separacja substancji stałych-cieczy kieruje osad nawozowy do oczyszczania, a ścieki kierowane są do UASB.
Zbiorniki do hydrolizy-zakwaszającej rozkładają duże cząsteczki organiczne na rozpuszczalne związki, przygotowując ścieki do biologicznego oczyszczania.
Oczyszczanie UASB wykorzystuje granulowany osad do usuwania większości zanieczyszczeń organicznych i jednoczesnego oddzielania ciał stałych, cieczy i gazów. Biogaz jest gromadzony w celu późniejszego wykorzystania.
Ścieki przepływają do zbiornika dystrybucyjnego, w którym mieszają się ścieki beztlenowe z niewielką ilością ścieków pochodzących z hydrolizy-zakwaszania, aby zapewnić biodegradowalność na potrzeby oczyszczania tlenowego.
W zbiorniku A2/O biologiczne oczyszczanie węgla, azotu i fosforu odbywa się jednocześnie, zapewniając, że ścieki spełniają standardy azotu i fosforu.
Sedymentacja wtórna oddziela osad od wody. Część osadu zawraca się do zbiornika A2/O; Osad nadmierny kierowany jest do oczyszczenia.
Przed bezpośrednim odprowadzeniem ścieki są pompowane do urządzenia do dezynfekcji UV.